Waddinxveen.ORG

Home Bericht toevoegen Contact

Een gesprek om nooit meer te vergeten…

Een gesprek om nooit meer te vergeten…

Op een zomerse avond krijgen we een melding van een conflict. Een melding die regelmatig voorkomt en eigenlijk van alles in kan houden.

We bellen aan bij het adres waar we heen gestuurd zijn door de meldkamer. De deur wordt open gedaan door een kind. We worden keurig door je te woord gestaan en op de een of andere manier raakt jouw hulpeloze maar tegelijkertijd wijze en vragende blik me.

In de woning gaan we in gesprek met de volwassenen. Ik besluit om je te vragen om mee te lopen naar buiten, dit omdat ik vind dat dit gesprek niet geschikt is voor jouw jonge leeftijd.

Eenmaal buiten leg ik je dit ook uit. Ik heb de indruk dat je me begrijpt en al snel zitten we in een serieus gesprek. We zijn op het stoepje gaan zitten en je begint te vertellen hoe jouw leven eruit ziet. Ondanks het warme weer krijg ik kippenvel van wat ik hoor.

Na een uitgebreid gesprek over de situatie waar jij en je broertje zich in bevinden, zeg je tegen me… Wat zou het mooi zijn als iedereen in de wereld aardig tegen elkaar zou zijn, dat is toch veel makkelijker als ruzie maken? Ik krijg een brok in mijn keel en ik kan alleen maar tegen je zeggen dat je gelijk hebt. We zitten even zwijgend, beiden in onze eigen gedachten verzonken, naast elkaar en ik besluit om te proberen het gesprek een wat luchtigere wending te geven. Ik vraag je hoe het op school gaat. Je begint voorzichtig te vertellen dat je op school gepest wordt door andere kinderen maar dat je je daar zo min mogelijk van aan probeert te trekken. Dat je het leren op school leuk vind en zo goed mogelijk je best doet, want… “misschien kan ik dan later wel in de ruimte gaan werken”. Onbewust krijg ik een glimlach op mijn gezicht en ik zeg je dat ik het ontzettend bijzonder en knap van je vind, dat je ondanks alles zo positief bent. Ook zeg ik je dat je enorm trots mag zijn op jezelf. Je kijkt me aan en voor het eerst zie ik een mooie lach op je gezicht.

Er lopen twee kinderen ons voorbij, spelend met een zogenaamde spinner. Ik zie hoe je ze nakijkt en je vertelt me dat je hard aan het sparen bent voor een spinner. Je kijkt verdrietig en vertelt me dat je spaarcentjes afgepakt zijn. M’n hart breekt en ik weet even niet zo goed wat ik moet zeggen tegen je.. Tegelijkertijd schiet door mijn gedachten dat ik de volgende ochtend een spinner voor je ga halen en ga zorgen dat die bij je terecht komt. Ik vraag je welke kleur spinner je wilt gaan kopen als je genoeg gespaard hebt. Je zegt tegen me “een gele die op goud lijkt, omdat die kleur op de kleur van de zon lijkt”. We kletsen nog even verder en na een tijdje schat ik in dat mijn maatje nu ook wel zo goed als klaar zou zijn met het gesprek binnen.

Ik bedank je voor het mooie gesprek en je geeft me een boks. We staan op en lopen weer naar binnen. M’n maatje heeft het gesprek binnen inmiddels afgerond en we vertrekken.

We wisselen onze verhalen uit en ik vertel over het gesprek met jou en m’n voornemen om een spinner te gaan halen. Direct haakt m’n maatje aan bij dit idee en we besluiten om dit samen te gaan regelen. Een paar dagen later zijn we weer samen in dienst en we rijden even bij jou langs, om het presentje af te geven. Je bent verbaasd en ontzettend blij. Heel even zie ik een koppie dat bij jouw leeftijd hoort… onbezorgd en blij! Voor ons was het GOUD waard…

POLWZ politie WaddinxveenZuidplas goudwaard cadeau spinner

link

Een gesprek om nooit meer te vergeten…